Συγγραφέας:
Μετάφραση-Σκηνοθεσία:
Σκηνικά- Κοστούμια:
Μουσική:
Φωτισμοί:
Βοηθός σκηνοθέτη:

Σάρον Πόλοκ
Τίνα Στεφανοπούλου
Κική Κάρκαλου
Εφη Ράτσου
Δημήτρης Τσιγγογιάννης
Δημήτρης Παπαδόπουλος

Ηθοποιός:
Δις Λίζυ:
Χάρυ:
Εμμα:
Κα Μπόρντεν:
Κος Μπόρντεν:
Δρ.Πάτρικ/ Υπεράσπιση:
Στο πιάνο

 

Η ιστορία
Το 1892 στη Μασαχουσέτη των Η.Π.Α έγινε μια πολύκροτη δίκη. Η Λίζυ Μπόρντεν, γόνος καλής οικογενείας του Φωλ Ρίβερ, δικάστηκε με την κατηγορία ότι σκότωσε με τσεκουριές τον πατέρα της και τη μητριά της. Ετυμηγορία: Αθώα. Ωστόσο, oι υποψίες την κυνηγούσαν σε όλη της την ζωή- το έκανε ή δεν το έκανε; Η κοινή γνώμη μάλλον την τοποθέτησε στη χορεία των στυγερών δολοφόνων, πράγμα που εκφράζεται από το παιδικό τραγουδάκι που έμεινε για να μνημονεύει το όνομά της:
Η Λίζυ Μπόρντεν πήρε ένα τσεκούρι
Τη μάνα της σκοτώνει με σαράντα τσεκουριές
Φωνάζει τον μπαμπά της γλυκά τονε φιλεί
Στο στήθος τον καρφώνει σαρανταμιά φορές

.
Το έργο
Φωλ Ρίβερ, 1902. Δέκα χρόνια μετά τη δίκη και την αθώωσή της, η Δις Λίζυ ζει στο ίδιο σπίτι όπου έγιναν οι φόνοι μαζί με την αδελφή της Εμμα. Πίνοντας καφέ με την ηθοποιό φίλη της ακούει ξανά τη μόνιμη επωδό της ζωής της: «Λίζυ, το έκανες;» Αντί για απάντηση, η Δις Λίζυ ξεκινά ένα παιχνίδι μνήμης- μια επιστροφή στο φοβερό εκείνο καλοκαίρι των φόνων, με στόχο να μπορέσει η φίλη της να πάρει μόνη της την απάντηση που τόσο επιθυμεί.
Πέρα από ένα παιχνίδι αναπαράστασης, με όλα τα στοιχεία αγωνίας του ψυχολογικού θρίλερ, το έργο «Λίζυ Μπόρντεν, το πήρες το τσεκούρι;» τοποθετεί τους ηθοποιούς και το κοινό στο ασφυκτικό περιβάλλον μιας καθωσπρέπει οικογένειας όπου κάθε τι το διαφορετικό απομονώνεται, συντρίβεται, και, ίσως, οδηγείται στο έγκλημα
.
Μια μελέτη διαφορετικότητας λοιπόν;
Το πορτραίτο μιας στυγερής δολοφόνου;
΄Η ένα παιχνίδι πολλαπλών αντανακλάσεων και επιπέδων όπου όλες οι εκδοχές είναι πιθανές;
Η απάντηση επί σκηνής.
Η παράσταση.
Πώς είναι άραγε να σε αντιμετωπίζουν όλοι με φόβο ή αμφιβολία; Υπάρχει κίνητρο τόσο ισχυρό που να δικαιολογεί το έγκλημα; Πόσο ανάμικτη με μίσος είναι η αγάπη;
Χώρος κλειστός, συναισθήματα συμπιεσμένα, και η ανάμνηση μαζί με τη μουσική ενορχηστρώνουν τα ερωτηματικά, το παρελθόν και το παρόν, δημιουργώντας ζωή.

Αλέκα Θεολόγου
Τίνα Στεφανοπούλου
Δημήτρης Παπαδόπουλος
Αφρούλη Μπέρσου
Κική Κάρκαλου/Χαρούλα Μαμζορίδου
Θεόφιλος Λάλος/Στέργιος Κωνσταντζίκης
Νίκος Μαλιούφας/Θάνος Φλώρος
Εφη Ράτσου